19 juni

Succesvolle samenwerking tussen organisaties in het maatschappelijk veld

De wereld van ons als burgers verandert drastisch. Als we hulp nodig hebben, in welke vorm dan ook, gaan we eerst ‘zelf aan de bak.’ We zijn immers zelfredzaam geworden en hebben regie over niet alleen ons leven, maar ook over ons zorgproces. “Gelukkig hebben we meer te zeggen wanneer we in de problemen komen.” Bovendien is het ook fijn, want nu krijgen we niet vijf professionals over de vloer, maar één, er is één dossier en één plan.

 

Dit klinkt goed. Maar er is nog wel veel te doen! “SAMENWERKING is de sleutel.” Zo moeten organisaties en professionals samenwerken om de burger met hun hulpvraag beter te kunnen helpen. Een hulpvraag die steeds ingewikkelder wordt.

 

Samenwerking tussen organisaties

We zien dat er op grote schaal tussen organisaties samengewerkt wordt. Er wordt wat af gefuseerd en het aantal documenten met intentieverklaringen tot samenwerking is inmiddels torenhoog.

 

Eerst het papier

Wat opvalt is dat er bij de samenwerking veel aandacht is voor “het papier”: Intentieverklaringen, ondernemingsplannen, business cases en projectplannen en noem maar op. Er ontstaat een papieren werkelijkheid, die doorgaans nog weinig parallellen vertoont met de werkvloer.

 

Mijn stelling is: Succesvol samenwerken tussen organisaties doe je door het vooral niet al te goed te willen regelen op papier.

 

We geven vandaag de dag ‘veel vertrouwen aan het papier.’ We denken vaak dat goede afspraken, regels en procedures ons helpen om in de praktijk de juiste dingen te doen. Het is maar helemaal de vraag of dat ons helpt. Er is inmiddels een andere stroming (Mindfull Organiseren, Weick & Sutcliffe) die juist verkondigt dat, door alles vast te leggen en te protocolliseren, we minder alert zijn in de praktijk. We hebben minder aandacht voor wat er op dat moment gebeurt. We gaan er vanuit dat het goed geregeld is.

 

Eigen ervaring

Doordat alles goed geregeld is op papier, voeren we niet het echte gesprek. Laat ik mezelf als voorbeeld nemen. Mijn compagnon en ik  startten een aantal jaren geleden ons adviesbureau 0/24 Research & Organization Development. Wij hebben geen regels, beleid en procedures gemaakt. We legden geen afspraken vast over targets en dergelijke. Dat hebben we gelukkig nog steeds niet. We voeren het gesprek als het niet goed gaat en we blijven in gesprek met elkaar. Als we bij onze start in 2010 regels en afspraken hadden opgesteld, dan hadden we nu niet het gesprek gevoerd dat we wel voeren. Nu praten we regelmatig over werk, ontwikkeling en inzet en of dat voor beide partijen goed ervaren wordt. Dat blijven we doen, ook nu ons adviesbureau meer mensen behelst.

 

Samenwerking kun je niet op voorhand “maken”

We hebben vaak de behoefte om alles op papier te zetten met het idee dat we problemen in de praktijk kunnen voorkomen. Dit is de gedachte die past in “de maakbare wereld”: we kunnen van te voren bedenken hoe het er uit moet gaan zien. Echter, uit jaren onderzoek naar samenwerking, weten we dat bij samenwerking andere processen een belangrijke rol spelen. Voorbeelden hiervan zijn: beïnvloeding, verschillen in macht/ status en  verschillen in belangen. Deze bevinden zich dikwijls buiten ons gezichtsveld (‘onder de ijsberg’) en tegelijkertijd zijn ze er wel. Deze processen kun je niet tackelen in documenten. Je zult hierover het gesprek moeten voeren.

 

Samenwerking is dus wat mij betreft veel meer dan het maken van afspraken. Het is vooral het organiseren van gezamenlijk leren en ontwikkelen, het ervaren in de praktijk en het voeren van het gesprek erover.

 

 

Marieke Wilke, gepromoveerd op samenwerking in organisaties en begeleidt vanuit 0/24 Research & Organization Development regelmatig samenwerkingstrajecten tussen organisaties.

Het laatst bijgewerkt op, 20 juni 2013 15:19

4 Reacties

  • Plaats reactie Irmgard Bomers Geplaatst door: Irmgard Bomers

    Dag Marieke

    Ik deel je ervaring volkomen en wijs je graag op het bestaan van Werken in Netwerken (WIN, een nieuwe ondernemende manier van werken. WIN kent principes en geen regels. Mensen die de principes onderschrijven zijn welkom als smaakmaker op de gelijknamige LinkedIngroep.

    op woensdag, 19 juni, 2013 om 10:45
  • Plaats reactie Harriet van den Broek Geplaatst door: .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit e-mail adres te bekijken)

    Ik denk niet dat samenwerking tussen organisaties de sleutel is. Juist niet, want je kunt niet met iedereen samenwerken (afspraken maken op beleidsniveau). Als we werkelijk naar de zorgvrager willen kijken en luisteren, dan zou dat een m.i. een onpartijdig (dus niet aan een instantie hangend) persoon moeten zijn, die kan putten uit enorme hulpbronnen. Want die hebben we gelukkig.
    Samenwerking tussen organisaties gebeurt alleen maar op beleidsniveau, is ontzettend kostenverhogend en is de vrager daar gebaat bij.

    op woensdag, 19 juni, 2013 om 21:36
  • Plaats reactie Marieke Wilke Geplaatst door: .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit e-mail adres te bekijken)

    Dag Irmgard,
    Dank je wel voor je enthousiaste reactie. Dat lijkt mij een mooi initiatief waar jij het over hebt?
    Merk je dat het initiatief voor mensen aansprekend is?
    Groet, Marieke

    op donderdag, 27 juni, 2013 om 19:14
  • Plaats reactie Marieke Wilke Geplaatst door: .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit e-mail adres te bekijken)

    Dag Harriet,
    Dank je wel voor je reactie. Mijn blog pleit niet voor al of niet samenwerken. MIjn blog pleit ervoor om (dat als je wilt samenwerken) je dat niet succesvol doet door allerlei afspraken op papier te zetten.

    Verder (in reactie op jouw reactie), denk ik wel dat samenwerking tussen organisaties belangrijk is om het voor clienten en onze samenleving beter te kunnen doen. Wat mij betreft is het niet ten allen tijden ‘de sleutel.’
    Groet, Marieke Wilke

    op donderdag, 27 juni, 2013 om 19:21