Brief 4: Eigenaarschap: hoe het zelfsturend team als systeem in beweging kwam

Beste Marieke,

Dank voor je brief en je denkklonten. Mooi om te lezen.

Ik ben het met je eens dat de opbrengsten van een teamsessie beïnvloed worden wanneer niet iedereen van het team aanwezig is. Je kan dan niet het geheel coachen, omdat teveel teamleden gemist hebben wat er is gebeurd in een subgroep van het team. Teamleden die afwezig waren vragen wat er gebeurd is de vorige keer waardoor je gaat herhalen, ze snappen grapjes die op de vorige bijeenkomst sloegen niet en ongewild krijg je een wij/zij verdeling van teamleden die er wel bij waren en die het gemist hadden. De gedeelde sessies helpen een team juist om gezamenlijk nieuwe ervaringen op te doen en daarvan samen te leren, samen te werken en zelf te sturen. Zeker als er emoties worden gedeeld en er dingen verteld worden die niet eerder gedeeld werden.

De invloed van emoties. Zo was ik bij een thuiszorgteam waarin iemand vertelde dat ze zo ‘naar’ werd van degene die de planning deed en dat ze overwoog om haar baan op te zeggen. Het team was diep geshockt. Al snel bleek echter dat meer teamleden last hadden van de communicatiewijze van de betreffende planner. Er is toen besloten om met een delegatie van het team het gesprek aan te gaan met de planner en feedback te geven. Ik heb daar weinig in gedaan behalve ruimte geboden aan het gesprek en voor de emoties om teamleden met elkaar te laten spreken.

De kracht van onderlinge relaties. De ‘klonten’ (uit jouw vorige brief) dienden zich als vanzelf aan. Iedereen voelde zich zo betrokken bij de medewerker dat ‘het eigenaarschap ervan afdroop.’ Je ziet dan dat de onderlinge relaties tussen mensen ervoor zorgde dat ze zich als geheel gingen gedragen. Ze kwamen gezamenlijk op voor de medewerker, ze wilden haar immers niet kwijt als collega. Je zag dat haar emoties van grote invloed waren op het team en dus op hun eigenaarschap. Er moest verandering komen in deze situatie en wel ten goede aan het teamlid. Haar relatie met het team was zo belangrijk, dat het hele systeem in beweging kwam. Een prachtig moment van eigenaarschap, vind ik.

Een delegatie van eigen-aarschap. Kijkend naar het woord eigen-aar dan staat dat niet ver van het woord zelf-sturing. Het stuur moet je eigen zijn, moet van jou zijn, jij moet zelf aan het stuur staan, anders lukt het niet. Ik ben het eens met jou of je mag verwachten dat een team met zijn allen moet sturen of dat ze in wisselende samenstelling mogen sturen. Ook in dit voorbeeld zie je dat: een delegatie gaat het gesprek aan met de planner en dat is prima. Als ik het vergelijk met bijvoorbeeld autorijden, dan vind ik het soms lekker om achterin te zitten, soms voorin, soms alleen en soms lekker om zelf te toeren door het land. Dat is afhankelijk van mijn humeur, energie, gezelschap, mijn relatie met de ander, etc. Dat doet een teamlid ook; die vraagt zich af wat zijn relatie is met een ander teamlid en wat hij wil of kan betekenen voor de ander. Je relatie met het teamsysteem zorgt voor het ontbreken of aangaan van eigen-aarschap. Wil je wel of niet bij de delegatie behoren.

Wat zie jij als effecten van het ontbreken van eigenaarschap in een zzz-team?

Hartelijke groet, Manou

Brief 3:http://www.0-24rod.nl/publicaties/vervolg/eigenaarschap_in_teams_door_klonten 

Brief 1: http://www.0-24rod.nl/publicaties/vervolg/beste_manou_brief_1

Het laast bijgewerkt op, 20 december 2015 20:48